IAMX adında bir çizgi roman hayal edin... Sahnede, genelde siyah kıyafetler içinde gezinen müzisyen kahramanları olsun ve ağızları, elleri gibi bilimum yerlerinde de birer X bulusun.Kimilerine göre biraz antipatik ve fetişizme yakın bir izlenim uyandırsa bile yaptıkları karanlık, erotik ve elektronik altyapılı müziği taşıyabilecek imaj açısından oldukça başarılı göründükleri de söylenebilir.Nedeni soruldugunda rol yaptıklarını iddia edip, mütavezi olmaya çalışsalar da onları canlı izleyenleri ikna edemedikleri de kesin çünkü günlük hayatta üzerlerine yapışan sıradanlıktan kurtulmak ve bir nevi kabuk değiştirmek başka herhangibir ortamda, sahnede oldugundan daha zevkli ve kolay olamayabiliyor.
Sürünün arasından sıyrılıp, kendi sahnesini kuran ve geri kalan tüm sürüyü artık normal bile sayılabilecek bu anormalliğe özendiren çetenin başını çeken kişi ise kız arkadaşı ve aynı zamanda Robots in Disguise adlı bir diğer yan projede kendisine eşlik eden partneri Sue Denim'la birlikte halen Berlin'de yaşayan Chris Corner. 1995 yılında kurdugu ve 6 Underground, Bloodsport gibi akıllarda yer eden kayıtlara imzasını atan ilk grubu Sneaker Pimps'in ardından adını çok daha sık tekrarlatan bu projeyi yani IAMX'i, kendi vokalleri ve besteleriyle birlikte 2003 yılında hayata geçirdi. Grubun adı ise Sneaker Pimps'in ilk albümü Becoming X'e istinaden seçilmiş, dikkat çekici bir isim. Grupsa, Chris Corner ile birlikte tam bir bütün olarak gerçekten de sahnede boyut değiştirebilen ender gruplardan biri. Onları izlerken etrafa yayılan enerjiyi hissedebilen kitleler ise grubun her konserinde ön safları tutabilmek yerine kendilerine konseri rahatça izleyip, dans edebilecek bir alan seçmenin derdinde olsa gerek. Çünkü Chris Corner sahnedeyken, kendisine karşı kayıtsız kalamamak bi yana eşlik etmek ve sahnedekilerle aynı boyuta geçmek de kaçınılmaz oluyor. Zaten şarkı sözlerinin çoğu da, sahnede yer alan ekrandan izleyiciye ezberletildiği için ister istemez konserleri sırasında grubun ta kendisi ile birlikte şarkılarını söyleyip, karaoke tadında bir şova da dahil olmuş oluyorsunuz.
IAMX'in synth rock, electro funk ve groove öğeleri ağır basan 2004 tarihli ilk albümü Kiss and Swallow, Chris Corner'ın Sneaker Pimps döneminde biriktirdiği çalışmaların bir karması gibi nitelendirilebilir. Neredeyse tamamen elektronik sayılabilecek albümde, Missile ve Simple Girl gibi balladlar da mevcut. Fakat IAMX'e ait neredeyse tüm şarkıları, elektronik altyapılı benzerlerinden ayrılan en önemli unsur, kesinlikle Chris Coner'ın büyüleci ve acıtan ses tonu ve başarılı vokalleri. Kendisinin aynı zamanda prodüktörlüğüne de yaptıgı ve evindeki stüdyoda kaydedilen bu albümün ardından 2006 yılında, grubun 2. albümü The Alternative yayınladı. Merak edenler için de, ilham verici reçetelerine aşırı mutluluk, uykusuzluk ve Berlin yazıyolar. Zaten Berlin'de aşırı mutlu ve uykusuz kalmanın en kolay yolunu tahmin etmek pek de zor olmasa gerek. Yani gerçek dünyaya bir alternatif sunuyorlar da denebilir. Bunu nasıl yaptıkları kısmını çok da fazla kurcalamadan geçersek yine bu albümde sözlerin, ritmin ve birbirine geçmiş hislerin dinleyene aktarılması kısmının yeterince etkileyici oldugundan bahsedebiliriz. Mesela önceden konser görüntülerini izleyip, etkilendiğinizi ve begendiginizi varsayarsak, ardından tam 3 hafta boyunca sadece The Alternative albümünü dinleyebilmeniz ve konser gününe kadar bünyenize yaptıgınız aşırı yüklemeden ötürü yorgun düşmeniz bile söz konusu. Ama tavsiyem tadında bırakıp, tüm enerjinizi 14 Nisan'a saklamanızdan yana. Çünkü mekan Berlin olmasa bile İstanbul'da bir gece klübünde IAMX'i canlı olarak izlerken, gerçekten de aşırı mutlu ve uykusuz kalmamız kaçınılmaz.
