Muzigin huzur ve nese ya da aci ve sakinlikle ortaya cikani degil de tum bunlara arizayla enerjinin de eklenmesiyle olusan turu, iste tam da bu albumde yerini buluyor. Adina da Wakefielddaki eski bi akil hastanesinin adi veriliyor. Sadece akil sagligindan suphe edenlerin akil hastanesine alinmamasi durumudur bu... cunku farkindasinizdir. Bu farkindalik ya bi sure sonra belirsizlesir ve gercekten deli olursunuz ya da daha da belirginlesir ve iste tam da boyle bi dozda yaraticiliga donusur, disa vurulur. West Ryder Pauper Lunatic Asylum da akil sagligindan suphe eden tum legal delileri icine alacak kadar genis ve hayali bi timarhane. Sergio Pizzornonun riffleri beyninizdeki ariza dalgalariyla tamamen ortusurken aklinizdan gecen anlamsiz cumleleri Tom Meighan mirildaniyor ve iceri alinmayanlari buyur ederek hastanede uzun bi gezintiye cikariyor. Bu yazida album hakkinda heryerden rahatlikla edinebileceginiz ayrintilar yerine sadece albumun beynimde yarattigi algi dugumunu sergilemeye calisiyorum ama sarkilar ardi ardina devam ederken ellerim yavasliyor, aklim hizlaniyor ve karmakarisiyor. Bu iyiye isaret cunku her albume denk gelmiyor. Zaten yazmakta zorlanip dalip gidiyorsaniz bilin ki icindesinizdir ve bitene kadar da hapsolursunuz. O yuzden gezintiye ara vermeden Meighanin esliginde akil hastanesinin her bi kosesini dolasiyorum... West Ryder Silver Bulleta sira geldiginde ise Rosario Dawsonin sesi tam da bu gezinti aninda kapilari aralarken icimden gecen sesler gibi geliyor kulaga... ziyaretcilerine her kosede eslik eden Tom Meighanla sohbet ediyorum sanki... ama bi anda, aniden kesiliveriyor ve Meighan sizi bi koseye itip hemen saklanmanizi soyluyor cunku Vlad The Impalerda hastanenin en delisiyle yuzyuze geliyorsunuz. Duvarin kenarindan urkek gozlerle olan biteni izlerken film hizlanmaya devam ediyor, sonrasinda da dozunu kacirmadan yavasca duruluyor ve Ladies and Gentlemenla tum grup ziyaretcilerine guzel bi kapanis konusmasi yapmaya basliyor. Hastanedeki tum delilerinin cektigi bu hayali filmin tema muzigi Fire ile cikisa dogru yururken artik hersey normal ve sakin cunku delilik sinirindan bi kere gecildi ve farkindaliklar unutuldu. Grup da bunu firsat bilerek giris biletini cikista kesti ve silah yerine dogrultulan gitarlariyla Fire i calmaya devam ederek beynimdeki tum o gizli sakli cumleleri caktirmadan araklamis oldu. Bende bi dahaki sefere artik onlardan biri olarak iceri girebilecek olmanin verdigi mutlulukla, Happinessi dinleyerek hastaneden nihayet ayrilmis bulundum... Ve boylelikle album de, amacina ulasmis basarili bi deney gibi icine sizan tum altbenliklerim tarafindan tasdiklendi.
Albumun tamamini dinlemek icin:
No comments:
Post a Comment