The Verve / Forth

Forth, şimdiye kadar ki en iyi geri dönüş albümlerinden biri. O yüzden şarkıları kulagınızda olabildiğince serbest bırakın, hatta mümkünse son sesle gönderin ve emin olun ki, gürültünün fazlası bu albümle yarar, azı ise derinlere inmeden sadece aklınıza sizar. Çünkü aynen dedikleri gibi Love is Noise. İngiliz müziğinin dünyaya sundugu en parlak topluluklardan olan Verve, 90'lı yıllara kazınan isimlerinin kolay kolay silinmemesinden olsa gerek, 1999'da kaldıkları yerden devam etme yolunda sanki hiç ara vermemiş gibi. Albüm doğru zamana saklanmış sözlerden oluşuyor. Ve buna yakışır şekilde sanki otur, dinle ve düşün der gibi yaklaşık 7 dakikalık Sit and Wonder'la başlıyor, dinleyeni bir kenara çekiyor ve sadece albüme odaklanmayı sağlıyor. Sonrasında devam eden ilk single Love is Noise da temposuyla hızlı bir giriş yaparak eski Verve'un 8 sene içinde neler biriktirdiğini göstermeye başlıyor. Albümdeki şarkıların süresinin 6, 7 ve hatta 8 dakikaya kadar çıkmış olmasının nedeni de bu olsa gerek. Altyapılar, sozlerle anlatilmak istenen şeyin sınırlarını zorlamaya yardımcı olacak kadar iyi ve eskisine göre daha ritmik. Albumdeki Columbo ve Noise Epic sakinliklerinin bir nebze ivme kazandığına örnek olabilecek diger yeni Verve şarkılarından. Zaten 1997 tarihli Urban Hymns'den de alışık oldugumuz o bütünleyici huzur dozu, eski ve yeni ayrımını ortadan kaldırmaya da yetiyor denebilir çünkü grubunu dünyanın en iyisi yapmaya and içmiş, hedefini zirvede tutan bir soliste sahipler. Eskiden oldugu gibi yine yüksek yerlerden aşağılara seslenircesine söyleyen ve karalılığını sesinde yaşatmaya devam eden bu mukemmel solist Richard Ashcroft, Forth'da yine hissettiği şeyi yaşatıyor ve işte bu yüzden de The Verve sadece akla değil ruha da kazınmaya devam ediyor.